دوباره فکر و خیال نگاه دریاییت
دوباره شعر و هوای دو چشم بارانی
خودم برای خودم با خودم شدم تنها
هجوم درد, بیشتر از این چه تاوانی
شدی شبیه خودم , بی امان پر از سرما
سکوت مبهم باغی, پر از زمستانی
مفاعلن شب مویت ,مفاعلن چشمت
به وزن شعر تر من , بگو که میمانی
خلاصه اینکه عزیزم مرا نمیفهمی
دلم گرفته شدیدا نگو نمیدانی
#سمانه_تیموریان(آسمان)
برچسب: نگو دلم گرفته,
نویسنده: مهدی حسینی