دیده و دل
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
...
نیمه شب مثل یک کابوس
میچکد از درو دیوار
حجم سنگین دردی که
کنج مغزم شده بیدار
میخزم بین تنهاییم
توی آغوش زانوهام
بین شعری که جان داده
روی تابوت بازوهام
توی سلفی تنهاییم
فید لبخند ماتی که
اوغ زدن روی این مصرع
تف به فریاد کاتی که
عمق فکرم کویری محض
زندگی سهم مردم شد
مطمئنم که این جا هم
حق من ناگهان گم شد
پشت اسمم دری مخفیست
رو به پاییز تنهایی
سوی باغی پر از سیب و
خواب آرام و رویایی
مینشینم کنارت شعر
عین آغوش یک مردی
توی مشتت بغل داری
شک ندارم که نامردی
سمانه تیموریان (آسمان)
@teymoorian
برچسب:
نویسنده: مهدی حسینی