خودت را جای من بگذار گاهی

خودت را جای من بگذار گاهی

در عمق خسته ی یک غار گاهی

پر از کابوس و درگیر توهم

خراب و منزوی , بیزار گاهی

تصور کن کن که عطر سیب هستی

بپاشی روی گندمزار گاهی

بخوان شعری برای لحظه هایم

نظیر شعر پل اِلوار گاهی

به یاد روزهای خوب کامی

بگیری از لب سیگار گاهی

نمیفهمم دلیل بودنت را

میان لغزش خودکار گاهی

تو گنجشکی , پر از شور پریدن

بمان بر شانه ی دیوار گاهی

نباید اینقدر هم سخت باشد

خودت را جای من بگذار گاهی

سمانه تیموریان (آسمان)