همین کافی ست

ساده ای مثل باد می آیی
می وزی توی تاب موهایم
مثل باران، به رنگ رویاها
زنده ای، عین آرزوهایم

گوشه ای می نشانمت در شعر
می تکانی تمام جانم را
می فشارم تو را به آغوشم
زیرو رو میکنی جهانم را

با نسیمی چه ساده می پاشی
توي شعرم بغل بغل رویا
می کشی سمت خود نگاهم را
مثل باران به ساحل دریا

دوست دارم ببینمت ماهم
پشت پرده، کنار شب بوها
می پلنگی به سمت آغوشم
در خودم می فشارمت حالا

آخرین حربه همچنان شعرست
می سپارم تو را به افکارم
شاعری، شاعرم، همین کافی ست
حضرت آسمان اشعارم

سمانه تيموريان. آسمان