دوستت دارم
دوستت دارم آرام و بیصدا مثل سنگواره لاکپشتی خجالتی که هنوز خیره به ماهست سمانه تیموریان (آسمان) @teymoorian
برف
رفتنت ... چیزی شبیه برف است همه جا را سپید کرده است اول موهایم حالا شعر هایم سمانه تیموریان (آسمان)
این قافیه از واژه ها این بار میترسد
"بعد از تو چشمم از در و دیوار میترسد"1 از این شب در من شده انبار میترسد ساعت دقیقا راس دردست و تو خاموشی من ,از منِ در خود شده آوار میترسد بعد از تو دنیایم شده مخروبه ای از شعر از مرگ و هی , تکرار و هی تکرار میترسد از تو چه پنهان بعد تو قلبم , دلم بسیار از لحن این اشعار ناهنجار میترسد عاقل شدن تصمیم...
امان از دل
...تمام شعرهاي جهان زير سر چشمهاي توست امان از شعر امان از دل و دستي که به چشمهاي تو غزل پاشيد سمانه تيموريان.(آسمان) @teymoorian
عاقبت
عاقبت روزی جایی در دوردستها به هم , ....................خواهیم رسید خودم دیدم خطوط موازی ریل در افق دست در دست یکدیگر داشتند سمانه تیموریان (آسمان)@teymoorian
آینه
دیوانه نیستم اما ... اینروزها حسی عجیب دارم بین خودمان باشد انگار دارم از پشت آینه , تماشا میشوم ... سمانه تیموریان (آسمان)@teymoorian
گاهی بخواهی یا نخواهی زندگی اینست
گاهي بخواهي يا نخواهي زندگي اينست اتش به جانت ميزني اما هوا سرد است از بدو خلقت نام تو درگير اين بيت ست هر شب تن خوابت درآغوشي پر از درد ست جنگل به جنگل نام تو باران , ولي انگار هيزم شدن تقدير محتوم تن دارست دل عاقبت سر را به صحراميزند، آري عين القضاتم سرنوشتم بوسه بر دارست آتش بزن اندام اشعار پر از...
ضجه میزند در من روح سرکش یک درد
...ضجه ميزند در من روح سرکش يک دردکار هر شبم شعر و فال حافظ و برگرد پرسه ميزند هرشب توي خواب گيسوهاتروح خسته يک زن توي قاب بازوهات بى تو آ سمان تنها, برکه اى پريشان استحال و روز اشعارشانهدام باران است در میان رگهایمخون نمی دود ، مردمپيله اى شدم در خودقصه ای پر از گندم آ سمان مرا ول کرددل به دام او ا...
با شعر مرا بردند
... با شعر مرا بردند تا قعر شبی محزون تا سردی احساس و تا خون دل مجنون از دست دلت ای زن تا کی تب و شبگردی هرشب فوران غم دنبال چه میگردی؟ دست از سر من بردار ای بغض پراز باران ای گیجی بی پایان ای مرده ی بی سامان در بطن سیاه خود انگار مرا میخورد چشمان سیاه او تا گور مرا میبرد ای خاطر دردآلود ای هستی لاک...
اردیبهشت
نامت را در گوش بادهای جهان زمزمه کرده ام فردا تمام دنیا اردیبهشت خواهد شــــــــــــد سمانه تیموریان (آسمان)
میرقصد
دل غمگین من در زیر یک آوار می رقصد نظير برگ زردي که , شده سر بار مي رقصد میان رقصهایی بی هدف , شبهای تنهایی دلی که زخمها دارد به حالي زار می رقصد توهم دارم اینکه عاشقت هستم و یا بودم شبیه نئشه های اکس من بسیار می رقصد رفیقان مست پاتیلن مفاعیلن مفاعیلن یکی مثل مترسک روی یک دیوار می رقصد شبیه بوسه آخر...
پشت اسمم دری مخفیست
... نیمه شب مثل یک کابوس میچکد از درو دیوار حجم سنگین دردی که کنج مغزم شده بیدار میخزم بین تنهاییم توی آغوش زانوهام بین شعری که جان داده روی تابوت بازوهام توی سلفی تنهاییم فید لبخند ماتی که اوغ زدن روی این مصرع تف به فریاد کاتی که عمق فکرم کویری محض زندگی سهم مردم شد مطمئنم که این جا هم حق من ناگهان...
دلم گرفته نگو نمیدانی
دلم گرفته نگو نه نگو نمیدانیچرا برای دل من غزل نمیخوانی دوباره فکر و خیال نگاه دریاییتدوباره شعر و هوای دو چشم بارانی خودم برای خودم با خودم شدم تنهاهجوم درد, بیشتر از این چه تاوانی شدی شبیه خودم , بی امان پر از سرماسکوت مبهم باغی, پر از زمستانی مفاعلن شب مویت ,مفاعلن چشمتبه وزن شعر تر من , بگو که م...